skip to Main Content

We kunnen als we willen, vindt regio-ambassadeur Garda over de legacy.

Wat las ik een goed maar enorm verontrustend artikel van Margreet Boersma en Gjalt de Jong (LC 7 november).

Ze schrijven over de plicht tot zorg van het kabinet; het collectief te dienen. Te zorgen voor de mensheid als totaal. Of gaan we fatalistisch de ondergang tegemoet? We accepteren heel gemakkelijk, weer een grote storm en weer een overstroming. We dweilen met de kraan open, want dat is geaccepteerd.

Gaat het nog lukken, een ommekeer in het denken? Ik hoop het en werk er graag aan mee.

Want ik denk dat het nu belangrijk is kleine cellen te activeren. Mensen die in onderwijs werken en met jonge mensen, hebben oog voor de toekomst. Evenals ouders en grootouders. We kunnen als we willen. Ik betrek het nu even op Friesland. Na zo’n verbindend jaar LF 2018, met doelen die gehaald zijn, is er weer werk aan de winkel. Maak van de doelen van legacy nu ‘goed voor Friesland en daardoor indirect voor Nederland en de wereld’.

Werk met hetzelfde format. Je bereikte zoveel mensen. Iedereen heeft weer hetzelfde doel: een CO2-neutraal Friesland. De organisatie heeft zoveel bereikt. De contactlijnen liggen er nog. Er is alleen veel meer haast. Het belang is zoveel groter en ik denk dat iedereen dit onderkent. De machteloosheid moet doorbroken worden en wie wil de leider zijn?

Er ligt al een vergadering over legacy te wachten, de provincie heeft al geld beschikbaar voor de toekomst van Friesland en verder geloof ik in enorm veel vrijwilligers, net als in 2018.

Wij willen wel: graag zelfs. Er is zoveel kennis en zoveel ambitie over duurzaamheid en energieneutraal beleid. De ervaringen zijn enorm. Laat als Friesland zien hoe het sociaal kan en dit model waait inspirerend over naar andere provincies en het Nederlandse kabinet. Zo gaat de sneeuwbal rollen. Leeuwarden was culturele hoofdstad van Europa. Ik wens dat de legacy die erbij hoort ook snel gerealiseerd wordt. Eerst Nederland en dan Europa en dan…

De organisatiestructuur ligt er nog. Deze fantastisch bevlogen groep mensen heeft enorm veel goeds neergezet. Ze hadden een missie. Dat is mijn ervaring geweest. Zorg voor Friesland was er, voor de gemeenschap. Deze zorg blijft nodig, maar in veel groter verband. We gaan werken aan nieuwe doelen en die zijn al bekend. Een leefbare wereld. De provincie heeft dit voor 2018 begrepen, gemeenten begrepen dit en wanneer dit hier nu ook weer werkt, verspreidt het zich heel snel. Dat is mijn ervaring. Niet voor 2028, maar al voor 2022 met heel veel ambassadeurs. Geen Titanic-drama, maar de droom van een zorgvuldige werkende mensheid voor deze mooie aarde, waar er maar één van is.

Ik eindig met een regel uit een liedje van Herman van Veen: ‘Want wat heb je nou aan geld, als je niet kunt zwemmen’. Wat heb je aan de aarde als we er niet meer kunnen leven. Yes we can.

GARDA MEERDINK

regio-ambassadeur LF2018 | Schiermonnikoog

BRON : LEEUWARDER COURANT

Deel dit verhaal

Back To Top